Luisteren naar je lichaam.
Het verschil tussen expansie en contractie
Embodiment begint niet met grootse transformaties.
Het begint met leren onderscheiden:
Voelt dit als openen?
Of als samentrekken?
Expansie voelt vaak als:
– ruimte in je borst
– zachtheid in je buik
– een natuurlijke adem
– een gevoel van “ja, dit klopt”
Contractie voelt als:
– spanning
– verkleinen
– twijfel die je moet wegredeneren
– een ja die moeite kost
Een kleine oefening
Je kan bijvoorbeeld elke dag even de tijd nemen voor een bodyscan. Dit hoeft maar 2 tot 5 minuten te duren.
Voel waar je spanning voelt of waar het juist ruim en zacht voelt. Leg je handen op je buik en hart of allebei op je buik, gewoon wat prettig voelt voor jou. Adem rustig in en uit. Blijf even bij je adembeweging, voel waar je die kan voelen onder je handen. Denk dan aan een moment waar je recent “ja” op hebt gezegd. Voel wat er gebeurt in je lichaam.
Wordt het ruimer?
Of iets strakker?
Je hoeft niets te veranderen.
Alleen maar opmerken.
Dit zelfde doe je nu met iets waar je eigenlijk geen ja op had willen zeggen maar toch hebt gedaan. Hoe voelt deze “ja”?
Wordt het ruimer?
Strakker en waar voel je dit in je lichaam?
Je hoeft niets te veranderen, alleen maar opmerken.
Dat is waar het begint. Als je dit vaker oefent, wordt je lichaam weer een kompas in plaats van een bijzaak.
En van daaruit veranderen je relaties.
Je grenzen.
Je intimiteit.
Je keuzes.
Niet omdat je harder je best doet.
Maar omdat je weer luistert.
Liefs,
Ingrid
Je lichaam liegt niet — maar je hebt het misschien afgeleerd om te luisteren
Er was een moment waarop je lichaam het al wist.
Dat kleine samentrekken in je buik toen je “ja” zei.
De subtiele spanning in je schouders terwijl je glimlachte.
Die lichte vermoeidheid na een ontmoeting die eigenlijk gezellig had moeten zijn.
Je hoofd had argumenten.
Maar je lichaam had informatie.
En toch luisteren we het vaak als laatste.
Niet omdat we zwak zijn.
Maar omdat we het ooit hebben afgeleerd.
Hoe we het contact verliezen
De meeste vrouwen leren al jong om zich aan te passen.
Om lief te zijn.
Om harmonie te bewaren.
Om niet “moeilijk” te doen.
Misschien kreeg je waardering voor hoe sterk je was.
Voor hoe goed je zorgde.
Voor hoe flexibel je meebewoog.
Langzaam werd voelen minder belangrijk dan functioneren.
Je leerde je intuïtie te rationaliseren.
Je leerde spanning te negeren.
Je leerde dat een ja soms makkelijker was dan een nee.
Tot je op een dag merkt dat je grenzen pas voelbaar worden wanneer je er al overheen bent gegaan.
Drie signalen die vaak genegeerd worden
Je lichaam fluistert meestal eerst zacht.
1. Subtiele contractie
Een lichte spanning in je buik of bekken. Alsof iets in jou zich klein maakt.
2. Je adem schiet omhoog
In plaats van diep in je buik te zakken, blijft je adem hoog en oppervlakkig.
3. Vermoeidheid na contact
Je voelt je leeg na een gesprek. Alsof je energie hebt weggegeven zonder het te merken.